Görevde 25. Yıl...
-
Bugün tam 25 yıllık öğretmenlik hayatımı tamamladım. Hani yaşı yoktan gelsek, bugün emekliliği hak etmiş bir öğretmenim. 1 Şubat 1990 Çankırı İl Milli Eğitim Müdürlüğü, göreve başlamanın heyecanı ve okulumu öğrenmenin merakı ile Müdür Yardımcısının odasına kapıyı çalıp girdim. "Hayırlı Olsun, göreve başladınız, Atama Bürosundan nereye atandığınızı öğrenin." dediğinde Atama Bürosuna kalbim gümbür gümbür atarak ulaştım, okulumun adını merak ederken bana sadece "Ovacık" dediler. Bir gülümseme vardı söyleyen bayanın dudaklarında. Müdür Yardımcısına "Ovacık'mış" dedim. Suratı asıldı. "Hangi Ovacık?" dedi. Gidip tekrar sordum. O gülümseyen bayanın yüzünde aynı gülümseme ile "İlçe Ovacık" cevabını aldım. Sevinçle geri döndüm.Yıl 1990, öğretmenlerin PKK tarafından açık hedef ilan edildiği, okulların yakılıp, yıkıldığı, şehit edilen öğretmenlerin bayrak direğine asıldığı yıllar. Ben ilk atamamın Çankırı gibi Orta Anadolu'nun bir şehrine çıkmasına nasıl sevindim bilemezsiniz. Ailemin sevinci ayrı bir sevinç..İşte bu nedenle Müdür Yardımcısının yüzünün asılmasını anlayamamıştım. "İlçe Ovacık" dediğimde. Sonra bana Çankırıda 3 Ovacık olduğunu, birinin Merkez Köy Ovacık, diğerinin Şabanözü ilçesinin Köyü Ovacık ve 3.sünün de benim atandığım ilçe Ovacık olduğunu anlattı. Köylerin İlçe Ovacık'tan daha iyi olduğunu, Çankırı'ya yakın olduğunu vs. vs. anlattı. Benim ise tek düşüncem bir an önce gidip göreve başlamaktı. Ama nereden bileyim ulaşımının bu kadar zor ve çetrefilli olduğunu?Önce tren yolunu denedim, çok geç kalacağım için otobüsü tercih ettim. Karabük'e ulaşmam 6 saatimi aldı.Karabük'ten Ovacık'a çıkmak ise tam bir macera... Kar, yol yok, zincir takılan, mazot, benzin bidonları dolu, içinde ısınmak için küçük tüp başlığında katalitik soba yakılan bir minibüs. Adının İsmail olduğunu çook sonra öğrendiğim şoförümüz Havalı! Kahveci Osman, Gardiyan Yakup, Esenlerli (Rahmetli) Emekli Ormancı Biçim Dayı... İlk tanıdıklarım oldu.İşte öğretmenliğe başladığım o günlerden bu günlere tam 25 yıl geride kaldı. İnandığım doğrularımla dost-düşman edindim. Öğrencilerime benden bir adım daha önde hatta çok daha önde olmalarını öğütledim. Onları hiç ama hiç ayrım yapmadan sevdim, hem de çok sevdim. Hala da sevmeye devam ediyorum. Bazılarının vefasızlıkları sızlatsa da yüreğimin bir yerlerini ben onun da kendimde aradım sebebini. Canları sağ olsun. Allah bahtlarını açık, yüreklerini sevgi dolu kılsın. Sevgimi tüm öğrencilerime kucak kucak taşımaya, harf harf, mısra mısra, satır satır işlemeye çalıştım. Hayatımın bundan sonrası için de tek gayem aynı olacak.25 yılın 14 yılı Ovacık'ta geçti. 14 yılın da 6 yılını idarecilik görevini sürdürmeye çalıştım. Taaa ki 2003 Eylül ayında Karabük' tayinim çıkana kadar.. Sonrası tam bir koşturmaca ve görev fırtınası;2003-2005 > Mehmet Akif İlköğretim Sınıf Öğretmenliği2005-2007 > Karabük Valiliği Bilgi İşlem ve Projeler Birimi, İnsan Hakları Bürosu İl Sorumlusu, BİMER kurucusu, KÖYDES Proje İstatistik Kontrol vs. vs.2007-2008 > Safranbolu Halk Eğitimi Merkezi Müdür Yardımcılığı2009-2010 > Safranbolu Bağlar İlköğretim Okulu Sınıf Öğretmenliği2010-2012 > Safranbolu İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü AR-GE Birimi2012-2013 > Safranbolu Şehit Mustafa Arık İlköğ. Ok. Bilişim Tek. Formatör Öğrt.2013-2014 > Safranbolu Kaymakamlığı Kültür Turizm Bürosu Ünsal Tülbentçi İlköğretim Okulu Bilişim Teknolojileri Rehber Öğretmeni2014-2015 > Safranbolu Ünsal Tülbentçi İlköğretim Okulu Bilişim Teknolojileri Rehber Öğretmeniİşte bu ahval ve şerait içerisinde 25 yılı geride bıraktık. Selam veren, selamımı alan tüm dost ve öğrencilerime sevgi ve saygılarımla...
Ali BAYKALA
Okunma: ( 2520 )